Przedsiębiorstwa dotknięte kryzysem silnie ograniczały koszty, w tym wydatki na technologie. W wielu przypadkach w budżetach pozostały jedynie projekty związane z krótkoterminową redukcją kosztów. Skalę inwestycji dodatkowo ograniczyła silna motywacja do ochrony gotówki, szczególnie cennego zasobu z racji ograniczeń w dostępie do kredytów i innych narzędzi finansowania inwestycji.

Mimo silnego „przykręcenia kurka” wydatków na teleinformatykę niewiele przedsiębiorstw odczuło negatywne skutki niedoinwestowania w infrastrukturę i aplikacje biznesowe. W rezultacie wiele przedsiębiorstw nabrało apetytu na informatykę tanią, przystępną dla użytkowników i prostą w zarządzaniu. Te oczekiwania spotykają się z rosnącą podażą usług i rozwiązań, pozwalających na stopniowe upraszczanie architektury informatycznej i zastępowanie własnych zasobów IT, takich jak komputery, sieci czy nawet typowe aplikacje usługami usługami dostawców udostępniających je w modelach usługowych. Częściowo spełniają się tak zapowiedzi Nicholasa Carra z 2005 r., który przekonywał, ze informatyka staje się infrastrukturą społeczną i gospodarczą, a zatem powinna być traktowana przez użytkowników jak inne usługi infrastrukturalne, a nie jak narzędzie budowania przewagi strategicznej i zróżnicowania. Nikt dziś nie buduje sobie elektrociepłowni mogąc skorzystać z usług sieci elektroenergetycznej czy ciepłowniczej. Infrastrukturę tworzą usługi, takie jak: płatności, portale informacyjne, poczta elektroniczna, usługi e-commerce czy usługi społecznościowe.

1Konwergencja biznesowa. Gospodarka staje się w coraz większym stopniu gospodarką usług składających się z wielu dotychczas niezależnie oferowanych elementów. Usługi tego typu łączą w sobie fizyczne produkty, treści multimedialne i portfele usług elektronicznych. Technologia informatyczna staje się wprost narzędziem budowania modelu wartości dla klienta końcowego i narzędziem umożliwiającym zróżnicowanie oferty przedsiębiorstwa. W połączeniu z rozwojem inteligentnej infrastruktury, daje to ogromną przestrzeń do wprowadzania innowacji produktowych i tworzenia usług elektronicznych nowej generacji, przy których dzisiejsze serwisy internetowe okażą się zaledwie nieporadnymi "wprawkami z e-gospodarki".

2Intensywność i skala zmian. Przedsiębiorstwa i całe branże przekształcają się z instytucji, w której zmiany mają charakter incydentalny i dotyczą wyizolowanych fragmentów, w dynamiczne organizacje, w których systemowe, złożone i radykalne zmiany stają się zjawiskiem powszechnym. W tym sensie sprowadzenie dzisiejszej informatyki korporacyjnej do roli „prądu w gniazdku” staje się jednym z ważniejszych działań oddzielających sferę rutynowych działań, dla których szukamy głównie nisko kosztowych modeli operacyjnych od sfery strategicznych inicjatyw, które obliczone są na zdobywanie i utrzymywanie przewagi konkurencyjnej. Kluczem do pierwszego obszaru jest standaryzacja, automatyzacja i budowanie ekonomii skali.

3Wzrost inteligencji rozwiązań. Wartość oferowana użytkownikom usług jest podstawowym motywatorem kreującym popyt, pozwalającym na rozwijanie się gospodarce elektronicznej. Nowa generacja usług to usługi adaptujące się do kontekstu, w jakim działa użytkownik, dające się łatwo agregować dzięki interoperacyjności oraz autonomiczne dzięki zaimplementowanej w nich inteligencji „uczącej się użytkownika” poprzez analizę jego śladu cyfrowego i wzorców interakcji.

Informatyka musi dziś umieć dostarczać relatywnie więcej za relatywnie mnie. To wymaganie nie stanowi jedynie efektu ubocznego kryzysu. Skończył się czas informatyzacji stanowiącej – podobnie jak elektryfikacja w leninowskiej definicji komunizmu – dogmatyczne panaceum na wszelkie bolączki gospodarki. Dziś inwestycje w IT stają się integralnym składnikiem inicjatyw biznesowych, które mają tworzyć realną wartość dla klientów, akcjonariuszy czy obywateli. Rozumienie tego, w jaki sposób rozwój teleinformatyki tworzy tę wartość, prowadzi do innowacji biznesowych, które mają szansę być źródłem fascynujących produktów, usług i świetnych firm. Jednocześnie w ten sposób potwierdzana jest – jak dzieje się to w przypadku takich mistrzów biznesowego wykorzystania technologii, jak Google, Apple, Wall-Mart, Nokia czy Electronic Arts – jej strategiczna wartość.